مجله اینترنتی خورشید زندگی

1395 . مطالب علمی ، آموزشی و جالب

قوه تخیل چیست؟


تخيل عبارت است از:


    ((بازي بدون عمل.))
    ((توانايي مجسم كردن تصورات بينايي،حس و شنوايي در ذهن.))
    ((توانايي به تصور در آوردن آنچه نيست.))
    ((نيروي براي شكل دادن به تصوراتي كه هنوز شكل نگرفته اند.))
    ((ديدن چيزي كه نيست.دانيل فكر مي كند كه توري قفسه شبح است.))
    ((توانايي شكل دادن تصورات ذهني متنوع و غني يا مفاهيمي از مردم،جاها،چيز ها،موقعيت هايي كه وجود ندارد.))
    ((توانايي شناختي به تصور در آوردن واقعيتي ديگر در ذهن.))
    ((تخيل-الهام،تصور،خيال...))
    ((آنچه انساني است.))

اين تعاريف بعضي از عناصري را كه بخشي از تخيل است نشان مي دهد.


تخيل كردن يعني:


    جدا كردن خود از جهان ملموس و پيش رفتن به فراسوي موقعيت هاي عيني.
    محدود نبودن به جهاني كه ادراك مي كنيم.
    جدا كردن عمل و اشياء از معنايشان در جهان واقعي و بخشيدن معناي تازه به آن.
    يكي كردن و انسجام دادن به تجارب و ادراكات.
    ساختن آنچه نيست ولي مي تواند باشد؛وانمود كردن.

اين گونه ادراكات فرد مبدل به تصورات مي شود،ذخيره مي شود وبه كار مي رود بستگي به خود فرد فرد دارد.هر فردي ممكن است تخيلي را ترجيح دهد و توانايي تخيل كردن در افراد مختلف متفاوت است.

براي مثال، به هنگام تخيل از اين ها مدد مي گيريم:

     تجارب بينايي-آنچه ديده ايم.
    تجارب شنوايي-آنچه شنيده ايم.
    تجارب حسي-آنچه حس كرده ايم.

تخيل دروني كردن ادراكات ماست و كاربرد آن ها و اشياست براي خلق معاني اي كه وابسته به جهان بيروني نيستند.
ارتباط بين خلاقيت و تخيل

از اين تعاريف چنين بر مي آيد كه خلاقيت و تخيل در عين حال كه يكي نيستن ولي كاملاً به هم ربط دارند. خلاقيت غالباً مستلزم كاربرد تخيل است. براي مثال:

چسب لباس كه كار دكمه رامي كند و بسيار راحت تر از دكمه بستن است در نتيجه مشاهدات مبدع آن خلق شد. او هنگامي كه از مزرعه مي گذشت ديد كه خار و خسك به لباسش چسبيده است. او از اين مشاهده با استفاده از تخيلش مدلي براي بستن لباس ابداع كرد. بسياري از افراد در طول سال ها مي دانستند كه خار و خسك چه خاصيتي دارد ولي او اولين كسي بود كه كاربرد گسترده تر آن را ديد.او با استفاده از خلاقيتش مشاهداتش از خار و خسك را به لباس ارتباط داد.

دانشمندان براي درگير شدن در كار ‍‍ژنتيك جمعيت،اعداد خيالي ابداع كرده اند.جذر منهاي يك در دنياي واقعي وجود ندارد و در فرمول هايي كه در اين زمينه به كار مي رود اهميتي حياتي دارد. بدون اين عدد خيالي مشكلات ژنتيك جمعيت حل نمي شد و تفكر پيشرفت نمي كرد.

هنگامي كه روابط تازه اي كشف مي كنيم غالباً با توسل به تخيل خود را از جهان اطراف خود جدا مي كنيم،ادراكات خود را دروني مي كنيم و احتمالات مختلفي را بررسي مي كنيم. ولي به هنگام كاربرد تخيل خود هميشه خلاق نيستيم. براي مثال،بازي تخيلي كودكان مي تواند تكراري باشد. آنان ممكن است صرفاً نقش ها و سناتور هايي را كه مي دانند تكرار كنند. تعاريف تخيل و خلاقيت كه گاردنر و فرانسيس ارائه كردند به ما كمك مي كند تا تفاوت را بفهميم-تخيل توانايي به تصور درآوردن آن چيزي است كه وجود ندارد،عنصر خلاق يعني مبدل كردن تخيل به واقعيت. يا به قول فروبلوقتي ما خلاقيم كه((به تفكر خود جسم بدهيم. . .آنچه غي قابل ديدن است قابل ديدن كنيم.))


تخیل مهم تر از دانش است. آلبرت انیشتین

منبع:بانک مقالات فارسی
گردآوري:گروه جامعه سايت تبيان زنجان
http://tebyan-zn.ir


برچسب ها: تخیل ,
[ بازدید : 276 ]
ادامه مطلب

[ دوشنبه 20 / 2 / 1395 ] [ 5:16 بعد از ظهر ] [ بنیامین یوسفی ]

[ ]